Auteursarchief: Admin

Alleen naar school?

Kinderen in het verkeer

Vanaf welke leeftijd kan je je oogappel alleen naar school laten gaan? Een vraag die ouders zich ongetwijfeld stellen als september weer voor de deur staat.

Is dit het ideale moment of wachten we nog even?

Dat kinderen kwetsbare weggebruikers zijn is een vaststaand feit, ze reageren vaak impulsief en onvoorspelbaar, zijn verstrooid en zijn daar bovenop soms moeilijk zichtbaar voor automobilisten.

Specialisten zijn het erover eens dat kinderen jonger dan 8 jaar niet in staat zijn om de risico’ van het verkeer correct in te schatten. Sommige specialisten pleiten ervoor om kinderen pas vanaf hun 11de jaar actief autonoom deel te laten nemen aan het verkeer.

Recht uit het handboek ontwikkelingspsychologie

Inschattingsbeperkingen afstand en tijd

Kinderen hebben het moeilijk om afstand en tijd correct in te schatten.

Tunnelvisie

De aandacht van kinderen is gevestigd op één ding, meestal wat zich net voor hen bevindt en wat hen het meest aanspreekt. Je ziet dit vaak als een bal de straat oprolt. Een kind gaat er achteraan zonder eerst te kijken of er verkeer aankomt.

Moeilijk geluiden lokaliseren

Kinderen zijn veelal niet in staat de richting van het geluid te bepalen. Ook wanneer er een bepaalde hoeveelheid geluid op hen afkomt, kunnen zij deze geluiden niet analyseren.

Tips voor ouders

– Maak je kind al heel snel bewust van de gevaren. Zodra je kind aan je hand kan lopen kan je ermee beginnen.

– Geef zelf het goede voorbeeld. Rood voor voetgangers? Blijf staan. Hoewel we het niet zouden moeten zeggen: wees hoffelijk. Je doet er je kind een groot plezier mee.

– Feliciteer uw kind bij juist gedrag in het verkeer.

– Als je beloont doe dat dan occasioneel ipv consequent.  Goed gedrag hoeft niet altijd beloond te worden. Meer nog, een incidentele beloning houdt het juiste gedrag veel langer in stand omdat je niet zeker ‘weet’ wanneer beloning optreed. Vb zoals bij aan een gokautomaat.

– Oefen op een veilige plaats.

– Wees ten allen tijde bewust van het beperkt gezichtsveld van je kind! Je kind ziet niet wat jij ziet.

– Herhaal de oefeningen vaak.

– Tonen Samen doen Observeren Zelf laten doen

 

 

Nathalie Heylen,

Trainer zelfverdediging voor kinderen

 

 

Advertenties

Kinderlokkers

pedocrimineel kinderlokker

Hoewel verkrachtingen en ontvoeringen van kinderen door onbekenden vrij zeldzaam zijn is er wel degelijk een reële kans dat het gebeurt. De vraag die op ieders lippen brandt is: moeten we kinderen wijzen op de gevaren van pedocriminelen of niet? Het tegenargument is dat men kinderen nodeloos angst aanjaagt door hen te confronteren met voorzorgsmaatregelen. Aan de andere kant is er dan de overtuiging dat kinderen beter in staat zullen zijn om zich te weren tegen de mogelijke gevaren van onze maatschappij als ze op de hoogte zijn van wat er zoal kan gebeuren.

Er zijn echter een aantal algemene veiligheidsmaatregelen die ervoor zorgen dat uw kind geen gemakkelijk slachtoffer is waardoor de kans groot is dat de pedocrimineel op zoek gaat naar een gemakkelijker slachtoffer. Maatregelen die uw kind net genoeg wantrouwig maken voor vreemden zonder hen te belasten met een ongegronde angst.

Om te begrijpen wat we precies kunnen doen moeten we eerst kijken naar de verschillende Modi Operandi van pedocriminelen.

Snoepje? 

Kinderlokkers lokken vaak kinderen door hen snoepjes, speelgoed of geld te geven of hen te beloven. Oudere kinderen worden vaak gelokt met een I-phone of gadgets.

Voorkomen: maak kinderen duidelijk dat er een addertje onder het gras zit als een onbekende iets geeft.

Wil je model worden?

Adolescenten zijn vaak onzeker over hun uiterlijk, een pedocrimineel kan deze wetenschap gebruiken door zich voor te doen als model- of talentscout. Vleierij over uiterlijk en “de juiste look” werkt vaker dan je zou denken.

Voorkomen: zelfzekere kinderen zijn minder vatbaar voor luchtkastelen. Leer kinderen niet meteen in te gaan op voorstellen van vreemden maar even te checken met een ouder of vertrouwenspersoon.

Ik ben van de politie…

Kinderen zijn vaak snel geneigd zijn om een persoon met autoriteitsfunctie te geloven, pedocriminelen kunnen daar misbruik van maken.

Voorkomen: leer kinderen hoe de politie te werk gaat.

Ben je alleen thuis?

“Ik moet even de meterstanden controleren” of “ik moet even iets nakijken anders heb je straks geen internet meer”. De valse meteropnemer of technicus is niet meteen de meest voorkomende Modus operandi maar dat wil niet zeggen dat er geen gevaar voor is.

Voorkomen: kinderen hoeven niet alleen thuis te zijn…

Je mama vroeg me om je op te halen!

Dit kan een gewone melding zijn of er kan een verhaaltje aanhangen over een ziekenhuisopname.

Voorkomen: leer kinderen een ouder of vertrouwenspersoon bellen in een crisissituatie. Dit moet een reflex worden. Spreek een codewoord af, diegene die je kind moet ophalen moet het codewoord geven.

Mijn hondje is weggelopen…

Help je mee zoeken?

Voorkomen: leer kinderen dat onbekende volwassenen hulp moeten vragen aan volwassenen, niet aan kinderen.

Het gevaar van sociale media

Bovenop alle hierboven vermelde handelswijzen van de pedocrimineel zijn er nog een aantal waarbij de predator gebruik maakt van Facebook, Instagram en andere sites.

We weten dat jongeren teveel persoonlijke informatie delen op hun profiel, snel vrienden worden met onbekenden en foto’s delen zonder erbij na te denken. Ook ouders maken vaak die fout. Sharenting is een mixwoord van de woorden ‘Share’ en ‘Parenting’, ouders die het leven van hun kinderen in detail op het internet delen. Het resultaat: een online catalogus voor pedocriminelen. Gewapend met die info kan de pedocrimineel zijn slachtoffer benaderen, vaak met een vals profiel waarbij hij zich voordoet als een leeftijdsgenootje. Een afspraakje is snel gemaakt.

Voorkomen: let op wat u plaatst, scherm uw profiel en dat van uw kinderen af. Plaats geen foto’s die interessant zouden kunnen zijn voor pedocriminelen. Monitor het internetgebruik van uw kind.

De voorzorgsmaatregelen

– Wees waakzaam, houd uw kind altijd zelf in het oog of zorg ervoor dat het in het oog wordt gehouden door een vertrouwenspersoon.
– Laat uw kind nooit alleen in een auto, zelfs al is het maar voor een paar minuten.
– Wees voorzichtig met sociale media, maak er geen online catalogus van! Monitor het internet gebruik van uw kinderen.
– Zet nooit de volledige naam in kleren of schoolspullen. “JM – websiteschool.be” of “JM 0475 xx xx xx” waarbij het telefoonnummer van 1 vd ouders is vermeld is voldoende.
– Spreek een codewoord af voor noodgevallen, de persoon die uw kind in een noodgeval moet ophalen moet het codewoord kennen. Verder is het codewoord ook te gebruiken bij telefonisch contact tussen u en uw kind. Als uw kind het codewoord gebruikt weet u dat er een probleem is.
– Zorg ervoor dat uw kind zijn familienaam, zijn adres en zijn telefoonnummer kent.
– Leer uw kind een telefoon gebruiken en leer het zo snel mogelijk het noodnummer 112.
– Leer uw kind kritisch te zijn.
– Leer uw kind screenshots te maken en deze naar u door te sturen of te forwarden zodra het iets zorgwekkend, bedreigend of seksueel getint ontvangt.

Wat doet de European Krav Maga Academy?

Bij de EKMA leren we uw kind verdachte situaties herkennen, lastige situaties vermijden, grenzen stellen en vluchten. We leren kinderen ook om zich fysiek te verweren.

Nathalie Heylen

Trainer zelfverdediging voor kinderen

Feestdagen en vakanties

Op feestdagen gaan de trainingen gewoon door uitgezonderd indien deze in de herfst-, kerst-, krokus- of paasvakantie vallen. Tijdens deze vakanties is er ook enkel training op zaterdag.

In de zomervakantie komt er een aangepaste regeling.

Assertief zijn

Adequaat assertief  reageren is opkomen voor je rechten, mening en standpunten en dit zonder je gesprekspartners agressief te benaderen. Introverte en verlegen jongeren hebben het vaak moeilijk om zich assertief op te stellen.

Assertief gedrag wordt geflankt door 2 gedragsvormen, langs de linkerzijde sub-assertief gedrag en rechts (passief)-agressief gedrag. De ene gedragsvorm kan de andere uitlokken, zo kan agressief gedrag tot sub-assertief gedrag leiden en kan sub-assertief gedrag de agressie versterken.

Sub-assertieve jongeren geven snel toe, houden zich vaak op de achtergrond, vermijden problemen en geven niet graag hun mening waardoor ze zich snel buiten de groep kunnen bevinden.Of erger…

Saskia, de mama van 11-jarige Jelle (niet de echte namen) stuurde ons volgende mail: “Jelle gaat niet zo graag naar school, hij heeft er naar eigen zeggen geen vrienden. Thuis speelt hij vaak op de Playstation maar buiten spelen met andere kinderen doet hij niet zo graag. Zijn houding is de laatste maanden zichtbaar somberder en lusteloos en dat baart me zorgen. Hij sluit zich af. Ik ben geen controlefreak maar gisteren werd het me teveel en heb ik zijn kamer én computer ondersteboven gehaald. Hij was nog aangelogd op FaceBook en ik vond een berichtje van een klasgenoot waarin stond dat hij die dag voor geld moest zorgen. Er raasde vanalles door m’n hoofd van drugs tot afpersing. Omdat Jelle wekelijks drinkgeld krijgt van ons en de grootouders weet ik dat hij een aardige som in zijn spaarpot heeft. De spaarpot was echter leeg.

Toen ik hem daar ’s avonds over aansprak trok hij zijn schouders op en ging hij naar zijn kamer. Ik liep hem achterna en vond hem huilend op zijn bed. Toen kwam het er plots allemaal uit. Het begon dit schooljaar. Een paar kinderen uit zijn klas vroegen hem geld te leen. Hij stemde toe maar durfde niks terug te vragen omdat ze met veel zijn. Uiteindelijk bleken zo’n 30 medeleerlingen mijn zoon geld schuldig te zijn. Bedragen tussen 5 en 30€. Jelle is de bank van de klas.

Jelle durft niks te zeggen of vragen.  Ik wil naar de politie stappen maar vrees dan wel voor wraak.”

Bovenstaande casus toont aan dat sub-assertief gedrag kan leiden tot een cascade effect binnen een groep. Jongeren vinden een gemakkelijk slachtoffer, vertellen dat door aan hun vrienden en voor je het weet zit je als jongere in een situatie die je leven overneemt.

De mama van Jelle werd aangeraden om eerst met de directie te praten, de meeste scholen hebben ervaring met moeilijke situaties. Ze hebben de mogelijkheid om een passende oplossing te bieden waarbij rekening kan worden gehouden met de gevolgen. Door de politie in te schakelen zou de balans onherroepelijk verstoord worden. Die optie raden we pas aan als de directie geen resultaat boekt.

Jelle komt naar de lessen zelfverdediging en bloeit terug open. Hij is zelfzeker, beleefd assertief en heeft nu ook een paar vrienden. We leerden Jelle hoe mensen zich gedragen, we leerden hem de-escaleren in praktijksimulaties en hij leerde zich ook fysiek verdedigen. Omdat hij meteen werd opgenomen in de groep leerde hij zich ook goed voelen met leeftijdsgenoten. Volgens Saskia durft Jelle nu ook dingen waar hij voordien te verlegen voor was. Hij kan op een beleefde manier en zonder agressief te worden een conflict oplossen.

Vermijden of toch vechten?

“Een vermeden gevecht is een gewonnen gevecht”, is zo’n uitspraak die alles en meteen ook niets zegt. Het klopt dat je beter niet vecht maar dan gaan we er van uit dat kinderen weten hoe ze een gevecht moeten vermijden. En daar wringt het schoentje.

We leren kinderen dat er verschillende stappen zijn voor het tot een gevecht komt en dat ze met de juiste ‘tools’ het gevecht kunnen vermijden. Detectie en benadering zijn 2 belangrijke stappen uit ons confrontatietraject waar we uiteraard de nodige aandacht aan besteden, maar waar we echt op inzetten is de-escalatie. Om correct te leren de-escaleren doen we regelmatig praktijksimulaties, zo leren de kinderen en jongeren hoe ze veilig moeten staan (of bewegen) en wat ze best zeggen om de agressor tot bedaren te brengen.

We leren hen uiteraard ook wat ze moeten doen als de de-escalatie mislukt…

Vechtsport vs. zelfverdediging

Nogal wat ouders sturen hun kinderen naar judo, karate of andere oosterse vechtsportlessen in de veronderstelling dat ze daar zelfverdediging leren. We betwijfelen niet dat welke oosterse vechtsport dan ook een positieve invloed kan hebben op de ontwikkeling (motoriek, discipline…) van uw kind, maar zelfverdediging heeft niks met sport te maken. De daar aangeleerde technieken zijn veelal in functie van competitie en missen de realistische aanpak van Krav Maga.

De door ons behandelde thema’s zijn specifiek van toepassing op de doelgroep. We hebben vooral aandacht voor de praktische kant van het verhaal. We leggen de nadruk op het vermijden van een gevecht, de-escalatie.  De deelnemers leren aandachtig te zijn voor gevaar, we leren hen hoe ze moeten ontsnappen uit een gevaarlijke situatie, bij wie ze terecht kunnen…